الگوی ترور دشمن و روش مقابله

الگوی دشمن همان الگوی معهود و قبلی است.

ردزنی الکترونیک، شنود الکترونیک و فنی و تحلیل با هوش مصنوعی و سپس تایید هدف و ترور به واسطه حمله هوایی.

سردار شهید نائینی رفت و آمد زیادی به صدا و سیما و… و در معابر عمومی داشته‌اند و طبیعتا به واسطه شنود شبکه تلفن همراه، دوربین‌های مداربسته شهری(اعم از دوربین‌های شخصی و حاکمیتی که به نوعی به شبکه اینترنت متصل هستند) موفق به یافتن محل ایشان شده و مورد حمله هوایی سنگین قرار گرفته و به شهادت رسیده‌اند.

به‌نظر می‌رسد رابطه معناداری میان اتصال به شبکه اینترنت بین‌الملل و ترور مقامات عالی‌رتبه وجود دارد. لذا اقدامات حفاظتی را باید بسیار جدی گرفت. ما دشمنی روبرو هستیم که برتری و اشراف فنی و الکتروتیک بالایی دارد.

پیشنهادات:
۱- کلیه دوربین‌های شخصی در معابر اصلی یا باید خاموش گردند، یا آفلاین شده و از شبکه اینترنت جدا گردند. حتی می‌توان به فکر جمع‌آوری این دوربین‌ها در صورت عدم همکاری صاحبان آن بود.
یا حداقل تغییر زاویه دوربین‌ها برای عدم تسلط بر خیابان‌ها (هر چند رصد پیاده‌رو هم خطرناک است و علی‌رغم عدم شناسایی چهره، از طریق آناتومی بدن امکان شناسایی افراد وجود دارد).

۲-دوربین‌های شهری حاکمیتی یا باید کاملا خاموش گردند، یا هر نوع ارتباط با شبکه اینترنت قطع شود و صرفا بر بستر شبکه ایزوله باشند. یا از روش جزیره‌ای برای دوربین‌ها استفاده شود.

۳-منع هرگونه استفاده مسئولان، محافظان، اطرافیان و… از استفاده از تلفن همراه اعم از گوشی هوشمند یا ساده.

۴- همچنین کلیه مکالمات بی‌سیم نیروهای امنیتی و نظامی باید از طریق سیستم کدگزاری شده دیجیتال باشد نه سیستم‌های بی‌سیم آنالوگ قدیمی فاقد کدگزاری. هر چند این مکالمات هم شنود و رمزگشایی می‌شوند پس به موازات این روش باید از کدگزاری و کدرمز دستی و به روش گذشته و تغییر دائم کدها اقدام کرد.

۵- استفاده از روش‌های امن مانند مکاتبه، پیک حضوری، خطوط تلفن یا فیبرنوری مستقیم و غیر مرتبط به هرگونه شبکه.

۶- ایجاد حجم فراوانی داده گمراه کننده و فریب توسط دوربین‌ها و شبکه تلفن همراه و… با صوت و تصویر افراد و مقامات خاص و… برای ایجاد گمراهی و جمینگ روی شبکه شنود دشمن.

۷- حضور کلیه مقامات نظامی و امنیتی مهم در مراکز فوق مستحکم که مصون از هرگونه حمله دشمن باشند. بسیاری از مراکز ساخته شده در دهه‌های قبل توسط مراکز امنیتی و نظامی ما استحکام لازم در برابر مهمات سنگرشکن دشمن را ندارند. پس فقط باید از مراکز مستحکم استفاده و یا به سرعت احداث کرد.
ما توان تونل‌سازی با دستگاه‌های مترو را داریم، پس ساخت مراکز جدید سخت نخواهد بود هر چند زمانبر باشد.

۸- این نکته بسیار مهم است. به واسطه اینکه ساختار نظامی ما هنوز حرفه‌ای نیست و از سربازان عادی طی دهه‌های گذشته استفاده شده است کلیه مراکز و مقرهای نظامی، خانه‌های امن، محل جلسات مخفی و… برای دشمن کاملا شناخته شده هستند. پس باید استفاده از این مراکز متوقف شود.

الگوی جزیره‌ای مراکز کنترل دوربین شهری و ارتباطات غیر انتشاری:
با توجه به وضعیت کشور و نیاز به دوربین‌ها برای مسائل امنیتی، حفاظتی و… به نظر تنها روش عملی و معقول روش جزیره‌ای برای جلوگیری از درز اطلاعات است. این روش ترکیب روش‌های سنتی و مدرن الکترونیک برای فرار از شنود الکترونیک و رصد هوش مصنوعی دشمن است.

در این روش باید:
۱- شهر را باید به نواحی و مناطق مشخصی تقسیم کرد.

۲- هر منطقه یک شبکه ایزوله داخلی و غیر مرتبط با هیچ شبکه‌ای داشته باشد.

۳- هر منطقه یک ستاد کنترل و مدیریت داشته باشد و صرفا تامین امنیت و… همان منطقه را عهده‌دار گردد.

۴- ارتباط ستادها از روش‌های امن مانند روش فیبرنوری یا خط تلفن امن و مستقیم برقرار باشد.

۵- چنانچه سوژه‌ای در منطقه‌ای رصد می‌شود و نیازمند تعقیب و مراقبت است، به محض خروج از یک منطقه به ستاد دیگر از طریق خط امن پاس داده شود.

۶- هرگونه انتشار امواجی نباید رخ بدهد و روش‌های سیگنالی متوقف گردد.

۷- ناچار باید به روش‌های تعقیب و مراقبت سنتی و حضور نیروی انسانی با اختفاء و پوشش بازگشت. همچنین گشت‌های متحرک و نقاط نظارت ثابت در بافت شهری و…

پایان خبر/