به قلم مهدی زارعی چمه پیشکسوت و فعال رسانه‌ای؛

شهرداری و شورای شهرمنحله پاسخ گو باشند | شهروندان از مسئولان بخواهند آن هارا موأخذه کنند

یادداشت وارده به قلم مهندس مهدی زارعی چمه پیشکسوت و فعال رسانه‌ای استان کرمانشاه به به بهانه ی انحلال شورای شهر کرمانشاه است....

کرمانشاه خانه ماست، جایی که در آن نفس می‌کشیم و روزهای زندگی مان را می‌گذرانیم، اما این خانه مشترک متاسفانه حال و روز خوشی ندارد. مدتی است که خیابان‌ها پر از زباله می‌شود. سطل‌های زباله دیر تخلیه می‌شود و صحنه‌هایی زشت را پدید می آورد که دل هر آدم دلسوزی را به درد می آورد. در میادین وزیری و غدیر شهر کرمانشاه یک زباله‌گرد تمام کیسه‌ها را روی زمین می‌ریزد و می‌رود. این تصویر شاید فقط یک نفر را نشان دهد، اما واقعیتی تلخ‌تر را روایت می‌کند و آن، این که شهر ما رها شده است و همه ما در این رهاشدگی سهم داریم.

شهرداری و شورای شهر مسئولیت دارند، ولی بیش تر به دنبال زد و بند و دل دادن و قلوه گرفتن از یکدیگر بودند.
خدمات شهری را به‌ موقع و درست ارائه نمی دهند. شهروند حق دارد خیابانی تمیز و کوچه‌ای پاکیزه ببیند. وقتی جمع‌آوری زباله با تأخیر انجام شود یا نظارت بر رفتار زباله‌ گردها جدی نباشد، وقتی سیل زباله گردان بی کار در این شهر همه جا پرسه می زنند، وضعیتی بدتر از این اوضاع تکرار می‌شود و اعتماد عمومی به مدیریت شهری از بین می‌رود. شورای شهر باید نظارتش را جدی‌ترمی کردو نکرد و بهترکه منحل شد. حال شهرداری موظف است پاسخ گو باشد.
که نبوده و نیست.
با این حال نباید فراموش کنیم که بخشی از این وضعیت به رفتار ما شهروندان برمی‌گردد. رها کردن زباله در ساعات نامناسب، بی‌توجهی به مکان تخلیه و حتی بی‌تفاوتی به این صحنه‌ها مشکل را بیش تر می‌کند.
هرکدام از ما می‌توانیم با رفتار درست بخشی از بار سنگین خدمات شهری را سبک کنیم. تمیزی شهر تنها با ماشین‌آلات و بودجه ایجاد نمی‌شود، فرهنگ همکاری ونظارت و مسئولیت‌پذیری می‌خواهد.
کلیپ های غم انگیز زباله گردها برای سرزنش کردن نیست، برای بیداری است. شهروندان عزیز!
اگر امروز کاری نکنیم، فردا شهری کثیف‌تر و زندگی سخت‌تری خواهیم داشت. شهرداری باید خدماتش را بهبود دهد و ما نیز باید به قوانین احترام بگذاریم. شهر تمیز زمانی ساخته می‌شود که همه با هم بخواهیم و باهم همکاری کنیم‌.
واقعا برای مسئولان خجالت دارد داخل کوچه های وسط شهر؛ امور مردم به کلی رها شده و کسی نیست به فریاد مردم برسد.کوچه های یک متری؛ دقیقا مقابل شهرداری کرمانشاه، کل هواس، اولین خیابان کرمانشاه که به حال خود رها شده و جولان گاه معتادان متجاهر وحیوانات ولگرد و انبوه موش ها ی بیماری زا شده است.
واقعا چه مرجعی و چه کسی پاسخ گوی مردم محلات فقیرنشین است؟!
آیا اگر کل هواس مقابل دفتر استانداری بود، بازهم چنین وضعیتی داشت؟! کوچه هایی ازکل هواس سراغ دارم که ۲۰سال است که شکل و رنگ آسفالت را به خود ندیده اند،همان کوچه های قهر و آشتی یک متری منظورم هست. درپایان متذکر می شوم، ضرباتی که شهرداران پیشین و شوراهای شهر و عوض و بدل شدن شان به این شهر محروم زده اند که در تاریخ باید ظلم و بی کفایتی و باند بازی و فسادشان را ثبت کرد.

پایان پیام/