مانیفست طراشعر؛ بیداری بصری

صالح نگار- طراشعر؛ به عنوان یکی از جریان‌های نوین شعر معاصر ایران، تجربه‌ای چندلایه و چندحسی از شعر را به مخاطب ارائه می‌دهد. در این سبک، کلمات تنها حامل صوت و معنا نیستند؛ بلکه با نشانه‌ها و عناصر بصری ترکیب می‌شوند تا تجربه‌ای دیداری-شنیداری ایجاد کنند. چنین رویکردی، نه تنها محدودیت‌های سنتی شعر را که عمدتاً بر ریتم و قافیه شنیداری مبتنی است، پشت سر می‌گذارد، بلکه امکان تعامل فعال مخاطب با متن را نیز فراهم می‌کند. مخاطب طراشعر، همزمان با خواندن، می‌بیند و تجربه‌ای چندسطحی از معنا و فرم دریافت می‌کند.