یادداشت/ صالح نگار-طی چند دهه گذشته نزاع پارادایمی مداومی میان دو جریان فکری در ایران وجود داشته است. یک سوی این منازعه جریانی قرار دارد که نگاهی رومانتیستی به سیاست بینالمللی دارد و معتقد است که تامین امنیت ملی باید معطوف به درون مرزهای جغرافیایی کشور باشد و نباید جهت حفظ منافع ملی در خارج از مرزهای جغرافیایی حضور پیدا کرد.