ایران سربلند (۲۲دی)

ایــــــران مــــــــن ای سرزمیـــــــن دلاوران

غمگیــــــــن نباشـــــی از دســـــت کوردلان
آنان کــــــــــــه کمـــــــی پیرهنت سوزاندن
گـــــــــور خــــــــــود را با دست خود کندن
فرزنـــــــدان تــــــــــو همــــــــــــــه بیدارند
همـــــــه با هـــــم گفتند از آنـــــــان بیزارند
دو شب در تاریکــــــــی همچـــــــــــو دزدان
آمدنــــــد به روز ســـــــوم گرفتیم همه آنان
آن دو شـــــــب هــــــــم خواستیم بشناسیم
تــــــــــا در نطفــــــــه آنان را خفــــــــه کنیم
ما گرفتیــــــم ایــــــن دزدان بی خبر از خدا
که سر میبریدند به دستور صهیون و آمریکا
ایــــــــران من تــــــــو هرگــــــــز مشو نگران
چون تو همچــــو کوهـــــی استوار در جهان
ایــــــــن مـــــــزدوران غــــــــــرب زده مست
با این کـــــار خـــــــود دستانشـــــان شکست
ایـــــــران مـــــــــن فرزنـــــــــدان خلــــف تو
همگــــــــی جـــــان بر کف هستند از برای تو
خاک تو پاک است چــون دگر خاک ها نیست
از خاک تـــــو آدم آمـــــــد پدیـــــــد و زیست
اینجـــــــا فرشتگـــــــان در رفـــــــت و آمدند
از هر نقطه ای صــدای اذان و قرآن میشنوند
ایران مــــــــن تــــــــو مشهـــــــــد الرضا داری
صدهـــــــا امام زاده در خـــــود جــــــای دادی
لاله رویـــــــد از هــــــر گوشــــــه خـــــــاک تو
چـــــــــون گلگــــــون کفــــــــن بسیار داری تو
ایــــــــــن لباس نیست کفـــــــن است بر تن ما
هـــر لحظـــــــه آماده جــــــان دادن هستیم ما
بعــــــــد از فتنــــــه بـــــاران شست روی تو را
پارچــه سفید پوشاند بر غله های تو برف خدا
ایـــران مــــــن فرزندانت بـــــــه خیابان آمدند
باردیگرمشت محکمی بردهان یاوه گویان زدند
ایــــــران مـــن تو چــــون کوه بلندی و استوار
یک لحظـــــــه دنیـــــا نبیند تو هستی بی قرار
بارالهــــــا تو خــــــود حافــــــظ این بوم وبری
پرچمــــش را بدست فرزند زهرا(س) میدهی

شاعر: استاد مجید بختیاری
(مجد)