تقدیم به پیامبر مهربانی ها

تقدیم به پیامبر مهربانی

نسیم شانه زده بافه‌های موی تو را
و شب کشیده در آغوش، ماهِ روی تو را

کویر و رود مسلمانِ خنده‌های تواَند
به رخ کشیده خداوند خلق و خوی تو را

در اشتیاق تو بودند عرشیان و خدا
به جبرئیل عطاکرد گفت‌وگوی تو را

هزارسال گذشت و هنوز هم گل سرخ
درون سینه نگه‌داشته است بوی تو را

اگر گذشت تو از دشمنان ادامه نداشت
بنا نداشت ببخشد خدا عدوی تو را

مسافر قرنی نیستم ولی دارم
همیشه حسرت دیدار ماهِ روی تو را

شعر: فاطمه زاهد مقدم

پایان پیام/