دفاع را مردمی، نهادی و اجتماعی کنید

 نبرد امروز ما تفاوت بسیاری زیادی با تمام زد و خوردهای تاریخی در جغرافیای خودمان ایران و جهان دارد. اساسا ماهیت نبردهای جهانی تغییر کامل کرده است.

نیروی هوایی دشمن تسلط بالایی بر آسمان ما دارد و تقریبا هر نقطه‌ای در گستره کشور در خطر حمله قرار دارد. در حالی که در جنگ‌های قرن گذشته همیشه خطوط نبرد محدود به مرزها بود.
نیروی هوایی اکنون نقش پشتیبانی آتش موثر را برای هر حمله زمینی و دریایی فراهم می‌کند و همین امر کار را برای نیروهای مدافع خودی سخت می‌کند.
امکان دور خوردن نیروهای خودی، قطع ارتباطات با زنجیره فرماندهی و… بسیار محتمل است.
قدرت جنگ الکترونیک دشمن بسیار زیاد است و هر آن امکان اختلال کامل در شبکه تلفن همراه، بی‌سیم‌های نظامی و حتی رادیو و تلویزیون وجود دارد.

از همه مهمتر اینکه خطوط درگیری ما اکنون محدود به مرزی مشخص نیست. ما از مرزهای غربی به واسطه گروه‌های تجزیه‌طلب کرد، شمالغربی به واسطه تکفیری‌های حاضر در کشور آذربایجان، جنوب به واسطه احتمال هلی‌بورن و ایربورن و عملیات آبی-خاکی نیروهای کشورک‌های عرب و آمریکا در جزایر و ساحل دریا، مرزهای شرقی به واسطه داعش خراسان، مرزهای جنوب‌شرق به واسطه عوامل تروریستی حاضر در جدار مرزی ایران و پاکستان و حتی احتمال آغاز حمله از مرزهای ترکمنستان به واسطه داعش خراسان خطر حمله زمینی داریم.

نیروهای زمینی ما اعم از ارتش، سپاه، مرزبانی و… در کل خطوط مرزی پراکنده هستند و شاید استعداد هر کدام برای پوشش خطر حمله پر حجم از هر منطقه کفایت نکند. حملات هوایی دشمن نیز مزید علت شده است. امکان قطع خطوط تدارکاتی و عدم امکان نیرو نیز وجود دارد.

در نتیجه باید به این سناریو به‌طور جدی اندیشید که امکان شکست برخی مرزها و ورود دشمن وجود دارد. همچنین امکان پیشروی سریع این نیروها به مناطق داخلی هم محتمل است.

 اما راهکار چیست؟

راهکار مردمی و بومی کردن دفاع است. مردم نباید در چنین سناریو محتمل و هر چند ضعیفی غافلگیر شوند. مردم نباید دست‌شان خالی باشد و در لحظه خود را در محاصره تهاجم دشمن ببینند و نتوانند کاری کنند.
در چنین وضعیتی امکان تلفات از مردم بی‌گناه و عادی و پیشروی سریع دشمن نیز وجود دارد.

لذا باید کلیه مردم معتقد، مومن، مورد اعتماد، انقلابی و وطن‌دوست و… به سرعت مسلح گردند و سازماندهی و هماهنگی‌های اولیه نیز انجام شود.
دفاع را باید از حالت سازمانی خارج و نهادی و اجتماعی کرد. یعنی مردم را در دفاع از کشور مشارکت داد. حاکمیت باید ابزارهای لازم، هدایت، رهبری، سازماندهی و جهت‌دهی را به‌عهده بگیرد و مردم را برای دفاع تسلیح و آماده کند.
صرف تسلیح چند گردان نیروی بسیج و حضور مسلح فراجا نمی‌تواند مانع از هجوم گسترده دشمنان شود. این روش کار سازمانی تبعات جدی خواهد داشت.
ما شاهد سقوط موصل عراق در یک تهاجم داعش بوده‌ایم. زمانی که مردم غافلگیر شدند و با دستان خالی امکان دفاع را از دست دادند. پس مردم را مسلح کنید.

این کشور متعلق به مردم است ‌و‌ خود کردم هم آنرا حفظ خواهند کرد.

پایان پیام/