مردم به کجا پناه ببرند چه کسی پاسخگوست؟!

✍️ گزارش انتقادی از وضعیت اسفبار روستاهای محروم بخش مرکزی کرمانشاه هلشی چشمه ماروچم نوزه سفلی وعلیا ‌وسرچم نظرگاه
در قلب استان کرمانشاه، تنها چند کیلومتر دورتر از مرکز استان، روستاهایی وجود دارند که گویی از دایره تمدن و خدمات اولیه خارج مانده‌اند. روستاهایی نظیر چشمه مار، چم نوزه علیا و سفلی، سرچم و نظرگاه که سال‌هاست در فقر، مظلومیت و بی‌عدالتی مطلق به سر می‌برند.
این مناطق تا همین چند سال پیش حتی از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم بودند:
– فاقد شناسنامه و عقدنامه رسمی
– فاقد جاده، مدرسه، برق، آب آشامیدنی و پل ارتباطی
– عبور خطرناک از رودخانه سیمره با تیوپ، که جان چندین نفر را گرفته است
در حالی که بیش از چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی گذشته بود، این روستاها همچنان در شرایطی زندگی می‌کردند که انسان را به یاد دوران پیشاتمدن می‌اندازد.
اما با پیگیری‌های مستمر و خستگی‌ناپذیر مهندس مهدی زارعی چمه، فعال رسانه‌ای و مدیرمسئول نشریه پویان غرب که ازایثارگران جانبازان جبهه وجنگ، بخشی از این محرومیت‌ها تا حدودی ساماندهی شد: وگزارش نمودندوشخصا استین بالازدبرای مردم فراموش شده
– اخذ شناسنامه و عقدنامه برای اهالی
– احداث جاده خاکی و مدرسه کانکسی
– ثبت اسناد سجلی و پیگیری یارانه‌ها تحت پوشش کمیته امداد
با این حال، مشکلات همچنان پابرجاست:
– مدرسه کانکسی فاقد معلم ثابت است؛ یک روز معلم هست، یک ماه نیست
– برق و آب آشامیدنی هنوز برقرار نشده
– پل ارتباطی بر فراز رودخانه سیمره همچنان وجود ندارد و خطر غرق شدن هر روز اهالی را تهدید می‌کند
این وضعیت در حالی ادامه دارد که مسئولان استان، از استاندار گرفته تا نمایندگان مجلس، طی سال‌های اخیر حتی یک‌بار هم از این مناطق بازدید نکرده‌اند. وعده‌ها فراوان بوده، اما هیچ اقدام عملی صورت نگرفته است. رسانه‌های داخلی و حتی خارجی بارها این مظلومیت را پوشش داده‌اند، اما گوش شنوایی در میان مسئولان دیده نمی‌شود.
مهندس زارعی اعلام کرده است که تاکنون با تلاش‌های شخصی و رسانه‌ای، حدود ۵۰ درصد مشکلات این روستاها را حل کرده، اما ۵۰ درصد دیگر همچنان باقی مانده و نیازمند اقدام فوری دولت و نهادهای مسئول است.

پایان پیام/