شام اربعین؛ وقتی جاماندگان، کربلا را در کوچه‌های شهر روایت کردند

اربعین که می‌رسد، کربلا دیگر تنها نام یک سرزمین نیست؛ کربلا در دل‌ها برپا می‌شود، در اشک چشم‌ها، در بغض گلوها و در گام‌هایی که به شوق زیارت، هرچند از مسیر بازمانده‌اند، اما از حسین(ع) بازنمانده‌اند.

امشب، شام اربعین حسینی، شهر حال‌وهوای دیگری داشت؛ گویی عطر کربلا در کوچه‌ها پیچیده بود و دل‌های بسیاری، خود را به حرم ارباب رسانده بودند. اجتماعات خودجوش مردم، بی‌آنکه نیازمند دعوتی رسمی باشند، شکل گرفتند؛ دل‌هایی که به یک قبله می‌تپیدند و چشم‌هایی که در فراغ زیارت حسین(ع) و یاران باوفایش، بارانی شده بودند.

جاماندگان اربعین، امشب از جاماندن گفتند؛ اما نه با زبان، که با زنجیرهایی که بر شانه نشست، با دست‌هایی که بر سینه فرود آمد و با گام‌هایی که در صفوف عزاداری، نام حسین(ع) را تکرار کرد. هر ضربه زنجیر، حکایت دلی بود که از کاروان عشق جا مانده بود و هر سینه‌زنی، فریاد خاموش انسانی که هنوز خود را وامدار خون کربلا می‌داند.

دسته‌های عزاداری و هیئت‌های زنجیرزنی، میهمان این شب به‌یادماندنی شدند؛ میهمان مردمی که خانه دلشان را برای حسین(ع) چراغانی کرده بودند. صدای نوحه‌ها درهم آمیخت و شهر، به یک هیئت بزرگ تبدیل شد؛ هیئتی که سقفش آسمان بود و فرش آن، دل‌های سوگوار مردمی که عشق را نه در سخن، بلکه در حضور خود معنا کردند.

امشب، اجتماعات مردم تنها مجلس سوگ نبود؛ عهدی دوباره بود. دل‌ها از یک سو در سوگ کربلا می‌تپید و از سوی دیگر، با حمایت از رزمندگان اسلام و تجدید بیعت با آرمان‌های رهبر انقلاب، بر ادامه راه ایستادگی و وفاداری تأکید می‌کرد. اینجا، عاشورا در گذشته نمانده بود؛ در نگاه مردم، در پرچم‌ها و در فریادهای «یا حسین» دوباره زنده شده بود.

چه صحنه باشکوهی بود؛ پرچم‌های «یا حسین» و «یا ابوالفضل» در کنار پرچم جمهوری اسلامی ایران به اهتزاز درآمده بودند. پرچم‌هایی که هر کدام روایتی داشتند؛ یکی از عطش و وفاداری، دیگری از علمداری و جوانمردی، و آن دیگری از هویتی که مردم برای پاسداشت آن، در کنار هم ایستاده‌اند.

امشب، شهر شاهد پیوند اشک و حماسه بود؛ پیوندی میان سوگ و بصیرت، میان دلدادگی و وفاداری. مردم آمده بودند تا بگویند فاصله، مانع زیارت دل‌ها نیست و جاماندن از مسیر کربلا، به معنای جدا ماندن از کاروان حسین(ع) نیست. آن‌کس که دلش با حسین(ع) است، هر جا که باشد، در کربلاست.

اربعین، مدرسه‌ای است که در آن، عشق درس نخست و وفاداری مشق همیشگی است. امشب مردم، این درس را دوباره مرور کردند؛ با اشک، با زنجیر، با سینه‌زنی و با پرچم‌هایی که در آسمان شهر، روایتگر یک حقیقت بودند:
کربلا هنوز زنده است و نام حسین(ع)، همچنان چراغ راه دل‌های بیدار.

پایان پیام/